Marchołt






Klub Niezależnych
S
towarzyszeń Twórczych MARCHOŁT
działa od 5 lutego 1992 roku.
Siedzibą Klubu jest jeden z najciekawszych obiektów zabytkowych Katowic - willa rodziny Kramstów z 1874 roku.


Cele Stowarzyszenia

Władze Stowarzyszenia

Historia

Marchołt,
według legendy
i w oparciu o tłumaczenie Jana z Koszyczek
wydanej w 1521 roku w Krakowie, to rubaszny i chytry wieśniak. W rozmowie z Królem Salomonem zapędza go bezczelnie i sprytnie w kozi róg.
Król zadaje prostakowi szereg zagadek, które ten rozwiązuje, wystawiając mędrca na pośmiewisko. Rozpuszcza też pogłoskę, jakoby król chciał wprowadzić poligamię, co staje się bezpośrednią przyczyną ataku kobiet na Salomona. Marchołt zostaje skazany na szubienicę, ale prosi Króla o pozwolenie wybrania sobie drzewa, na którym ma zawisnąć. Nie mogąc znaleźć odpowiedniego, ratuje sobie życie.

W Katowicach - stolicy wielkoprzemysłowego regionu - istniał przez lata Klub Związków i Stowarzyszeń Twórczych popularnie zwany Marchołtem. Ojcem chrzestnym nazwy tego szczególnego miejsca był jego stały bywalec, znany śląski pisarz Wilhelm Szewczyk. Twórcy - muzycy, plastycy, dziennikarze, pisarze, aktorzy, architekci mieli tam swoje miejsce spotkań, swoją galerię, salkę widowiskową, no i co najważniejsze miejsce, gdzie mogli robić i mówić, co chcieli. Marchołt był popularny nie tylko w naszym mieście. Ktokolwiek bowiem z twórców przyjeżdżał do Katowic, kierował swoje kroki najpierw tam, gdzie było miło, swojsko, ciepło i tanio. Marchołt był rozpolitykowany i gadatliwy, na co władza komunistyczna spoglądała przez palce, w myśl zasady "wszystko w porządku dopóki politykują we własnym gronie". Powstanie Solidarności zdynamizowało środowisko ludzi związanych z Klubem. Powstało Porozumienie Związków i Stowarzyszeń Twórczych. Komisja pod przewodnictwem Kazimierza Kutza, zaczęła przygotowywać raport o stanie kultury na Śląsku. Miał się odbyć pierwszy Sejmik Kultury w regionie. 13 grudnia 1981 roku z nastaniem Stanu Wojennego część Stowarzyszeń rozwiązano, niektóre zawieszono, a Klub Stowarzyszeń Twórczych zlikwidowano. 15 listopada 1982 roku budynek Marchołta oddano Socjalistycznemu Związkowi Studentów Polskich i nazwano Akademickim Centrum Kultury Alma-Art. Jesienią 1989 roku stowarzyszenia postanowiły odzyskać swoją siedzibę. Siedemnastoosobowa grupa założycielska powołała Klub Niezależnych Stowarzyszeń Twórczych zarejestrowany 5 lutego 1992 roku i wystąpiła do Urzędu Miasta z prośbą o zwrot budynku. Budynek odzyskaliśmy w zdewastowanym stanie: przegniłe stropy, powyrywane gniazdka, spalona wozownia, zniszczone boazerie, parkiety. Bardziej sprzyjający Klubowi przedstawiciele Urzędu Miasta "pukali się w głowę". Uważali, że kto, jak kto, ale twórcy nie dadzą sobie rady. My jednak uważaliśmy, że najlepsze na świecie są pomysły Don Kichotów i udało nam się.